Bebissohbet.Com'a Hoşgeldiniz
~Sohbet Odalarımız~

 


 

Aşk Hikayeleri
 

AŞK HERŞEYE DEĞER

Aynı sınıftaydı Ahmet ile Hatice.Çok iyi ve düzenli bir arkadaşlıkları vardı.Hatice, Ahmet`in sınıfta en güvendiği kişiydi.Ahmet de Hatice için öyleydi.Birbirlerini çok seviyordu.Fakat bu sevgi arkadaşçaydı.Okulda zamanlarını hep beraber geçiriyorlardı.Ahmet hep Hatice`nin yanındaydı.Ancak Ahmet`in bu sevgisi başka yöne doğru gidiyordu.Bu aşktı.Ahmet aşık oluyordu Haticeye.Hatice ise bunun farkına varmıştı.Ama bilmiyormuş gibi yapıyordu.Ahmet bir gün dayanamadı ve bir anda Haticeye:

-Hatice ben seni seviyorum...Dedi.

Bunu önceden çok duymuştu Ahmet`ten.Fakat bu sefer ki farklıydı.Bu farkı anlamıştı hatice.Ama yinede anlamamış gibi yapıyordu.

Hatice:
-Bende seni seviyorum arkadaşım benim.Dedi.

Ahmet:
-Bu o sevgi değil.Bu gönül sevgisi.Aşk bunun adı.Ben sana aşığım Hatice...dedi.
Hatice biliyordu durumu.Ama şaşırmış gibi yaptı.Aslında bilmiyordu.Tahmin ediyordu.Onun kendi azından duyunca emin oldu.Fakat Hatice Ahmetin hiç beklemediği bir cevap verdi:

Hatice:
-Ahmet senin duygularını anlıyorum ama biz arkadaşız.Sana arkadaşım dedim şimdi aşkım nasıl derim.Sevgili olanları yaptığı şeyleri seninle ben nasıl yaparım.Olmaz be Ahmet sen vazgeç bu aşktan...dedi

Ahmet:
-Vazgeç demek kolay Hatice.Ben sana vazgeçerim de derim ama bilmiyorum.İleride ne olur hiç bilmiyorum...dedi ve arkasını dönüp gitti.Artık sözler onun için hiç bir şey ifade etmiyordu.Sözler tükenmiştide.Bir kelime bile edemedi arkasından Hatice...

Artık değil yan yana gelmek birbirlerine bir selam bile vermiyorlardı.Sanki tanımıyorlardı birbirlerini.Koskoca arkadaşlık bitmişti.Fakat Ahmet kafaya takmıştı.Onunla yapmaya korktuğu şeyleri bir günlük bile olsa yapmaya karar vermişti.Ama bunu nasıl yapıcam diye düşünüyordu.Aklına bir türlü bir şey gelmiyordu.Yİyip bitiriyordu kendini.Sonunda aklına bir fikir gelmişti.Fikrini uygulamaya sokmak için çalışmalara başlıcaktı derken Ahmet bir anda hastalandı.Yataklara düştü.Doktora getirdiler Ahmeti.Doktor muayeneden sonra:

-Malesef kansere yakalanmış.ÇOk geç getirmişsiniz.Bunlar son günleri olabilir...Dedi.O anda koskoca bir çınar gibi yıkıldı babası.Annesiyse güneş ışığından mahrum kalan güller gibi soldu.Annesi ve babası, hatta etrafındaki herkes bu durumu öğrendi fakat kendisi bilmiyordu.Son günlerini güzel geçirmek istiyordu Ahmet.Etrafındaki herkesde bunu istiyordu.Hatice de bunu istiyordu.Acıma duygusundan mıdır bilinmez ama çok yakın davaranmaya başladı Ahmet`e.Hatta Ahmet`e onu sevdiğini söyledi.Sevgili oldular.Beraber el ele tutuştular.Hatice düşünemediği şeyleri acıma duygusundan dolayı yapmıştı.Bu Ahmeti yıkmaya yetiyordu.Fakat onunla beraber olmak, sevgili olmak, el ele olmak herşeyi silip atıyordu.Artık bitmek üzereydi Ahmetin hayatı.Bir gün Ahmet odasında ölü olarak bulundu.Hap içerek intihar etmiş.Kanser olduğunu söylen doktor durumun böyle biteceğini bilmiyordu.Ahmetin ailesine bir kağıt gönderdi.Kağıtta:

"Çok üzgünüm...Öncelikle başınız sağ olsun.Oğlunuz benim yüzüme oldü.Oğlunuz muayeneye geldiğinde.Küçük bir soğuk algınlığından başka bir şeyi yoktu.Ama bana yalvardı.Ne olursun Aİleme, herkese kanser olduğumu söyle dedi.Yapamam dedim.Durumu anlattı bana.Bir kızı seviyormuş.Böyle yaparak kızı kendine çekebileceğini düşünmüş.Çok ısrar etti.Sonunda bu oyunun sonu iyi bitecek dedi.Herkes kanser olmadığımı bilecek.Sadece bir kaç haftalık dedi.Kabul ettim.Etmez olaydım.Şimdi vicdan azabından kahrolmuş durumdayım.Sizden çok özür dilerim..."Yazıyordu...

Babası yıkılmıştı.Her geçen gün yeni bir şeyler öğreniyorlardı.Bundan 2 gün sonra da Hatice`nin kitabının arasında bir kağıt vardı.Yazı Ahmetin yazısıydı.Aldı okudu kağıdı.Kağıtta:

"İmkansızım...

Umarım düşünmeye başlamışsındır bizi El ele, göz göze.Umarım hiç bir şeyin imkansız olmadığını anlamışsındır.Ben seninle tam 1 hafta geçirdim sevgili olarak.Seni çok sevdim.Ama ortada bir söz var.Konu var ve sen o konu yüzünden benimle sevgili oldun.Bana acıyarak.Ben kanser felan değildim.Seninle sadece bir kaç gün geçirebilmek için planladım bunları.Planım işe yaradı seninle koskoca bir 7 gün geçirdim.Ama bunun yalan olduğunu bilmemeliydiniz.Yada en azından yalan olsa bile ben gerçeğe çevireceğim.Böylece yalan olmamış olur.Ben bunları sırf seninle bir kaç gün geçirebilmek için yaptım.Amacıma ulaştım.Fakat bu amacın birde sonu olmalı bu ölmekte olsa.Bir sona varmalıyız.Bende sona geldim artık...Neyse imkansızım sana hayatta başarılar dilerim...
Seni çok seven Ahmet..." yazıyordu...

Hatice göz yaşlarına boğulmuştu.Ama ele geçen bir şey yoktu.Ahmet onunla yan yana bir kaç gün geçirebilmek için ölüm planı yaptı.Sonunda ise öldü.Sonuca ulaştı.O aşkı için ölümü göze aldı.Haticelere ne demeli.O da acıdığı için birlikte oldu Ahmetle...